T. Jesionowski_Politechnika Poznańska

prof. Teofil Jesionowski

Profesor Teofil Jesionowski jest pracownikiem Politechniki Poznańskiej nieprzerwanie od 1995 roku, przechodząc od tego czasu po dzień dzisiejszy wszystkie szczeble kariery naukowej. Dnia 18 kwietnia 2013 roku z uzyskał tytuł naukowy profesora nauk chemicznych, w dyscyplinie technologia chemiczna a dnia 5 grudnia 2019 roku nominację na członka korespondenta PAN.

Obecnie prof. Jesionowski jest rektorem Politechniki Poznańskiej (kadencja 2020-2024), przewodniczącym Konferencji Rektorów Polskich Uczelni Technicznych (KRPUT) (kadencja 2020-2024), członkiem Prezydium KRASP (aktualnie), członkiem Komisji ds. Współpracy Międzynarodowej KRASP (kadencje 2016-2020 i 2020-2024), członkiem Komisji ds. Akredytacji i Rankingów KRASP (kadencja 2020-2024) oraz członkiem Komisji ds. Strategicznych Problemów Szkolnictwa Wyższego KRASP (kadencja 2020-2024).

Prof. Teofil Jesionowski był promotorem w 22 przewodach doktorskich, a 5 jego byłych doktorantów/magistrantów uzyskało najwyższy stopień naukowy. Jest ekspertem NCN, NCBiR oraz F.R.S.-FNRS Belgia; NWO Holandia i DFG Niemcy. Dorobek naukowy prof. dra hab. inż. Teofila Jesionowskiego, czł. koresp. PAN, stanowi ponad 440 publikacji naukowych indeksowanych przez Thomson Reuters JCR, 45 patentów (w tym 2 międzynarodowe) oraz 8 wdrożonych technologii. Opublikował swoje rezultaty m.in. w tak prestiżowych czasopismach jak: Science Advances, Advanced Functional Materials, Biotechnology Advances, Nano Research, czy Advances in Colloid and Interface Science. Jego indeks Hirscha wynosi 49, a cytowania przekraczają 11 tys. (wg bazy SCOPUS). Dodatkowo jest współautorem 21 rozdziałów w monografiach, w tym 15 anglojęzycznych. Profesor Jesionowski był lub aktualnie jest kierownikiem 12 oraz głównym wykonawcą 8 projektów oraz grantów badawczych, rozwojowych, celowych oraz europejskich, przyznawanych przez różne agendy, w tym KBN, NCN, NCBiR oraz MNiSW. Główne obszary badawcze prof. Jesionowskiego i jego zespołu stanowią: projektowanie, charakterystyka i zastosowania zaawansowanych materiałów funkcjonalnych, w tym układów hybrydowych; synteza inspirowana biomineralizacją i ekstremalna biomimetyka; biokompozyty i biomateriały; układy pigmentowe; funkcjonalne napełniacze i kompozyty polimerowe; immobilizacja enzymów; unieszkodliwianie uciążliwych dla środowiska zanieczyszczeń w wyniku zastosowania procesów adsorpcji, foto- i biokatalizy; chemia koloidów i modyfikacja powierzchni; biosensory i nanomedycyna.